PARAMETRY LOTU
INTERAKTYWNY PAS PASOWY I WEKTOR WIATR
TELEMETRIA OBLICZENIOWA
Wzór na wiatr boczny
Składowa wiatru bocznego jest równa prędkości wiatru pomnożonej przez sinus kąta między kierunkiem wiatru a kursem drogi startowej. Zapisano jako: WIATR BOCZNY = V × sin(θ), gdzie V to całkowita prędkość wiatru w węzłach, a θ (theta) to różnica kątowa pomiędzy raportowanym kierunkiem wiatru a kursem magnetycznym drogi startowej.
Składnik wiatru czołowego wykorzystuje cosinus: WIATR CZOŁOWY = V × cos(θ). Te 2 wzory stanowią podstawę każdego kalkulatora wiatru bocznego, łącznie z tym. Wzór obliczeniowy bocznego wiatru daje dokładne wyniki, podczas gdy metoda zegarowa i praktyczna reguła dają przybliżenia.
Co to jest wiatr boczny?
Wiatr boczny to boczna składowa wiatru przyziemnego, która wieje prostopadle do kierunku podróży statku powietrznego lub linii środkowej pasa startowego. Kiedy pilot ustawia się w kierunku pasa startowego i wieje boczny wiatr, boczny wiatr spycha statek powietrzny z zamierzonego toru.
Wiatr przyziemny rzadko wieje bezpośrednio w dół pasa startowego. Wektor wiatru dzieli się na 2 części: składową wiatru bocznego (boczną, prostopadłą do drogi startowej) i składową podłużną (wiatr czołowy lub tylny, równoległy do drogi startowej). Składowa bocznego wiatru określa, ile steru i lotek potrzebuje pilot podczas startu i lądowania. Federalna Administracja Lotnicza (FAA) i Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) odwołują się do komponentów wiatru bocznego w standardach certyfikacji pilotów, danych o osiągach statków powietrznych i kryteriach projektowania lotnisk.
W kodach METAR kierunek wiatru oznacza, skąd wieje, i jest mierzony w stopniach od północy geograficznej. Zapis 27015KT oznacza wiatr z kierunku 270° o prędkości 15 węzłów. Na pasie 36 (kurs 360°) różnica wynosi 90°, więc całe 15 węzłów stanowi bezpośredni wiatr boczny.
Jak korzystać z kalkulatora bocznego wiatru
Aby skorzystać z kalkulatora wiatru bocznego, wprowadź 3 wartości: kurs drogi startowej, kierunek wiatru i prędkość wiatru. Kalkulator zwraca w czasie rzeczywistym składową wiatru bocznego, wiatru czołowego lub tylnego, kąt kraba oraz ocenę bezpieczeństwa.
Podaj kurs pasa startowego
Wpisz identyfikator drogi startowej (03, 27L, 36R) lub wprowadź dokładny kurs magnetyczny w stopniach (1°–360°). Wzajemny pas startowy oblicza się automatycznie.
Wprowadź dane dotyczące wiatru
Ustaw kierunek wiatru (stopnie OD) i prędkość wiatru. Użyj węzłów, mil na godzinę, km/h lub m/s. Dodaj prędkość podmuchu do obliczenia szczytowego wiatru bocznego.
Odczytaj wyniki
Składowa bocznego wiatru, wartość wiatru czołowego/tylnego, kąt kraba i miernik bezpieczeństwa są natychmiast wyświetlane. Porównaj z maksymalnym wykazanym limitem bocznego wiatru swojego statku powietrznego.
Szybki dekoder METAR akceptuje surowe ciągi METAR (np. KJFK 121651Z 06012G20KT 10SM) i automatycznie wypełnia wszystkie pola wiatru. Użytkownicy ForeFlight i Garmin Pilot mogą skopiować grupę wiatrową METAR bezpośrednio z elektronicznej torby lotniczej (EFB).
Przykład praktyczny
Cessna 172 zbliża się do pasa startowego 27 (kurs 270°) z wiatrem METAR 31020G28KT. Zgłaszany wiatr wieje z 310° przy prędkości 20 węzłów, w porywach 28 węzłów.
Typowe limity wiatru bocznego
Istnieją 3 kategorie limitów bocznego wiatru, które piloci powinni znać: limity uczniów-pilotów, limity samolotów lotnictwa ogólnego (GA) i limity transportu liniami lotniczymi.
| CATEGORY | TYPOWY LIMIT | NOTES |
|---|---|---|
| Studenccy piloci (solo) | 5–10 kts | Ustawiane przez certyfikowanego instruktora lotu (CFI), a nie przez FAA |
| Cessna 172 Skyhawk | 15 kts | Maksymalny wykazany wiatr boczny na POH |
| Piper PA-28 Cherokee | 17 kts | Maksymalny wykazany wiatr boczny na POH |
| Cirrus SR22 G6 | 21 kts | Maksymalny wykazany wiatr boczny na POH |
| Boeing 737-800 NG | 33 kts | Specyficzne dla operatora; tylko suchy pas startowy |
| Airbus A320neo | 38 kts | Limit FCOM; zmniejszona na zanieczyszczonych pasach startowych |
FAA nie ustala stałego limitu wiatru bocznego w federalnych przepisach lotniczych (FAR). Zgodnie z 14 CFR część 91 limity wiatru bocznego mają charakter doradczy, a pilot dowódca (PIC) ma ostateczną władzę typu „go/no-go”. Operatorzy z części 121 i części 135 ustalają limity specyficzne dla firmy w swojej instrukcji operacyjnej.
Omówienie komponentów bocznego wiatru
Składowa wiatru bocznego to część całkowitej prędkości wiatru działająca prostopadle do osi drogi startowej. Prędkość wiatru rozkłada się na 2 składowe ortogonalne przy użyciu trygonometrii: składową bocznego wiatru bocznego i składową podłużną wiatru czołowego/tylnego. Te dwie wartości razem w pełni opisują wpływ wiatru na wydajność samolotu podczas startu i lądowania.
Składowa wiatru bocznego steruje 3 charakterystykami lotu: współczynnikiem znoszenia bocznego, wymaganą mocą steru i wychyleniem lotek w celu korekcji niskiego skrzydła. Bezpośredni wiatr boczny o prędkości 15 węzłów (kt) pod kątem 90° wytwarza 15 węzłów siły bocznej i 0 węzłów wiatru czołowego. Wiatr o prędkości 15 kt i nachyleniu 30° wytwarza 7,5 kts wiatru bocznego i 12,99 kts wiatru czołowego.
Matematyka się za tym kryje
Wzór obliczeniowy bocznego wiatru wykorzystuje trygonometrię trójkąta prostokątnego. Całkowity wektor wiatru to przeciwprostokątna. Składowa wiatru bocznego to strona przeciwna (sinus), a składowa wiatru czołowego to strona sąsiadująca (cosinus) w stosunku do kąta θ pomiędzy kierunkiem wiatru a kursem drogi startowej.
Komputer pokładowy E6B (zarówno ręczny suwak logarytmiczny, jak i modele elektroniczne, takie jak ASA CX-3 i E6B firmy Sporty) rozwiązuje te równania mechanicznie. Ten kalkulator wiatru bocznego automatyzuje obliczenia dzięki wizualnym informacjom zwrotnym w czasie rzeczywistym.
Praktyczna zasada dotycząca kalkulatora wiatru bocznego
Praktyczna zasada wiatru bocznego wykorzystuje 3 zapamiętane wartości sinusoidalne: przy 30° wiatr boczny to ½ prędkości wiatru, przy 45° to ¾, a przy 60° to pełna prędkość wiatru. Te przybliżenia umożliwiają pilotażowe oszacowanie wiatru bocznego bez kalkulatora lub E6B.
Przybliżenie 45° (¾) zawyża wartość rzeczywistą (0,707) o 6%, tworząc niewielki margines bezpieczeństwa. Przybliżenie 60° (pełna prędkość) jest przeszacowaniem o 13,4%, co powoduje, że pilot jest ostrożniejszy — konserwatywny i bezpieczny kierunek błędu.
Wybór pasa startowego
Aby wybrać najlepszy pas startowy, wybierz ten, który ma najmniejszy kąt między jego kursem a podanym kierunkiem wiatru. Mniejszy kąt oznacza większą składową wiatru czołowego i mniejszą składową wiatru bocznego. Lotniska z równoległymi lub przecinającymi się pasami startowymi (np. KJFK z 04L/22R, 04R/22L, 13L/31R, 13R/31L) dają pilotom 4 opcje kursu. Użyj tego kalkulatora wiatru bocznego, aby porównać wszystkie dostępne pasy startowe i wybrać ten z najniższą wartością wiatru bocznego i korzystnym wiatrem czołowym.
Składniki wiatru: wiatr boczny, wiatr czołowy i wiatr tylny
Wiatr przyziemny wytwarza 3 możliwe składowe w odniesieniu do drogi startowej: wiatr boczny (boczny), wiatr czołowy (przeciwny) i wiatr tylny (nadążający). Pojedynczy wektor wiatru może jednocześnie wytwarzać składową wiatru bocznego oraz składową wiatru czołowego lub tylnego, w zależności od kąta wiatru.
Prostopadle do pasa startowego. Powoduje dryft boczny, wymaga korekcji steru/lotki. Maksimum, gdy θ = 90°.
Przeciwny ruch statku powietrznego. Zmniejsza prędkość jazdy, skraca rozbieg do startu/lądowania. Występuje, gdy θ < 90°.
Śledzenie ruchu statku powietrznego. Zwiększa prędkość względem ziemi, wydłuża dobieg do lądowania o ~10% na 2 kts. Występuje, gdy θ > 90°.
Jak obliczyć składową wiatru czołowego i tylnego?
Składowa wiatru czołowego równa się prędkości wiatru pomnożonej przez cosinus kąta między kierunkiem wiatru a kursem drogi startowej: Wiatr czołowy = V × cos(θ). Wynik pozytywny to wiatr przeciwny; wynik negatywny to wiatr w plecy.
Gdy kąt wiatru θ wynosi od 0° do 89°, cos(θ) jest dodatni, powodując wiatr czołowy. Kiedy θ wynosi od 91° do 180°, cos(θ) staje się ujemny, wytwarzając wiatr tylny. Dokładnie przy 90°, cos(90°) = 0, co oznacza, że wiatr jest czystym wiatrem bocznym z zerową składową podłużną.
Maksymalny zademonstrowany wiatr boczny dla statku powietrznego
Maksymalna zademonstrowana prędkość bocznego wiatru to najwyższa prędkość bocznego wiatru, podczas której statek powietrzny przeszedł pomyślnie próby lądowania w ramach certyfikacji typu FAA/EASA. Ta wartość pojawia się w instrukcji obsługi pilota (POH) lub instrukcji lotu statku powietrznego (AFM). Nie jest to twardy zakaz w świetle 14 CFR część 91, ale przekroczenie tej wartości zmniejsza dostępną władzę steru i lotek.
| AIRCRAFT | MAX XWIND (KTS) | PRĘDKOŚĆ PODEJŚCIA (KTS) |
|---|---|---|
| Cessna 172 Skyhawk | 15 | 65 |
| Piper PA-28 Cherokee | 17 | 70 |
| Cirrus SR22 G6 | 21 | 80 |
| Beechcraft King Air B200 | 25 | 110 |
| Boeing 737-800 NG | 33 | 140 |
| Airbus A320neo | 38 | 140 |
Zanieczyszczone pasy startowe (mokre, śnieg, lód) zmniejszają efektywne limity wiatru bocznego. Wielu operatorów stosuje 50% zniżki dla kodów stanu drogi startowej (RWYCC) wynoszących 3 lub mniej. Dopuszczalna prędkość Cessny 172 na suchej nawierzchni do 15 węzłów spada do około 7–8 węzłów na mokrej lub oblodzonej nawierzchni.
Metoda zegarowa obliczania bocznego wiatru
Metoda tarczy zegara szacuje składową wiatru bocznego, traktując kąt wiatru jako położenie zegara: godzina 1 (30°) = ½ prędkości wiatru, godzina 2 (60°) = pełna prędkość wiatru, godzina 3 (90°) = pełna prędkość wiatru.
Metoda polega na wizualizacji kąta wiatru na tarczy zegara, gdzie każda „godzina” równa się 30°. Wiatr na godzinie 1 (30° od nosa) daje ½ prędkości wiatru jako wiatr boczny. Wiatr na godzinie 2 (60°) daje w przybliżeniu pełną prędkość wiatru. O godzinie 3 (90°) wiatr boczny równa się całkowitej prędkości wiatru.
Metoda obliczania tarczy zegara jest mniej precyzyjna niż wzór obliczania trygonometrycznego wiatru bocznego. Przy 60° (godzinie drugiej) metoda zakłada „pełny wiatr”, ale rzeczywista wartość wynosi 86,6% prędkości wiatru. To przeszacowanie o 13,4% tworzy konserwatywny bufor, który jest bezpieczny dla decyzji typu „tak/nie”. Ten kalkulator wiatru bocznego wykorzystuje dokładne wartości sinus i cosinus.
Notacja wektorowa i skalarna
Wiatr jest wielkością wektorową — ma zarówno wielkość (prędkość w węzłach), jak i kierunek (stopnie od północy). Składowa bocznego wiatru to wartość skalarna wyodrębniona z tego wektora poprzez rzutowanie na oś prostopadłą zrównaną z drogą startową.
W notacji wektorowej prędkość wiatru W = (Wx, Wy) gdzie Wx = V × sin(kierunek wiatru) i Wy = V × cos(kierunek wiatru). Wektor jednostkowy drogi startowej R = (sin(kurs drogi startowej), cos(kurs drogi startowej)). Składowa wiatru czołowego jest iloczynem skalarnym W · R, a składowa bocznego wiatru to wielkość iloczynu poprzecznego |W × R|.
Obliczanie iloczynu skalarnego
Skalarny iloczyn skalarny 2 wektorów A and B równa się |A| × |B| × cos(θ), gdzie θ jest kątem pomiędzy dwoma wektorami. Dla wiatru i pasa startowego: Wiatr czołowy = |Wiatr| × |Jednostka pasa startowego| × cos(θ) = Prędkość wiatru × cos(θ). Jest to identyczne ze wzorem na cosinus używanym w tym kalkulatorze wiatru bocznego.
Specjalistyczne komputery i kalkulatory lotu
10 certyfikowanych przyrządów do obliczeń lotu dla określonych scenariuszy aerodynamicznych, od korekt kraba dolnego skrzydła po dekodowanie surowego METAR.
Kalkulator korekcji bocznego wiatru
Oblicz dokładny kąt kraba kursu i ugięcie elementów sterujących przy niskim poślizgu bocznym skrzydeł wymagane do zatrzymania bocznego znoszenia drogi startowej i osiągnięcia wyrównania linii środkowej podczas końcowego podejścia.
Kalkulator dryfu bocznego
Oblicz współczynnik znoszenia bocznego wiatru bocznego, błąd zejścia z trasy na milę morską oraz korekty kursu wymagane do utrzymania toru lotu nad przedłużoną linią środkową drogi startowej.
Kalkulator limitu wiatru bocznego
Ocenić limity operacyjne wiatru bocznego w odniesieniu do certyfikowanych przez statek powietrzny maksymalnych wykazanych wartości wiatru bocznego i kodów stanu drogi startowej (RWYCC 1 do 6).
Kalkulator maksymalnego wiatru bocznego
Oblicz maksymalną dopuszczalną całkowitą prędkość wiatru przyziemnego i prędkość podmuchów, która utrzymuje Twój statek powietrzny w certyfikowanej obwiedni wiatru bocznego przy dowolnym kącie wiatru.
Kalkulator trójkąta wiatru
Rozwiąż klasyczny trójkąt wiatru lotniczego E6B. Oblicz kurs rzeczywisty (TH), kąt korekcji wiatru (WCA) i prędkość względem ziemi (GS) na podstawie wektorów prędkości rzeczywistej i wiatru.
Kalkulator prędkości względem ziemi w lotnictwie
Oblicz rzeczywistą prędkość lotu (TAS) i rzeczywistą prędkość względem ziemi (GS) w poprzek progu drogi startowej, biorąc pod uwagę wysokość gęstościową, kompresję wiatru czołowego i odległość dobiegu.
Kalkulator kąta znoszenia
Oblicz kąt dryfu pilota i śledź kąty błędu, korzystając z klasycznej reguły 1 na 60. Określ korekty kursu wymagane do odzyskania pożądanego kursu lotu.
Kalkulator odchylenia magnetycznego bocznego wiatru
Konwertuj raporty o prawdziwym wietrze z METAR i TAF na kierunki magnetyczne w celu uzyskania aktywnego rozpoznawania wiatru bocznego na pasie startowym przy użyciu lokalnych zmian magnetycznych (linie izogoniczne).
Kalkulator tylnego wiatru bocznego
Ocena krytycznych składowych wiatru tylnego podczas podejść z bocznym wiatrem. Oblicza długość dobiegu do lądowania, tendencje do pływania i regulacyjne limity wiatru tylnego FAA.
Kalkulator wiatru METAR
Wklej lub wpisz nieprzetworzone ciągi METAR, aby zdekodować kierunek wiatru, stałą prędkość, porywy i zmienne grupy wiatru z automatycznym rozkładem wiatru bocznego.
Często zadawane pytania
Jak obliczyć składową bocznego wiatru?
Pomnóż prędkość wiatru przez sinus kąta między kierunkiem wiatru a kursem drogi startowej. Wzór na składową bocznego wiatru jest następujący: Boczny wiatr = V × sin(θ). Wiatr o prędkości 20 węzłów pod kątem 45° do pasa startowego wytwarza 20 × sin(45°) = 20 × 0,707 = 14,14 węzłów bocznego wiatru.
Jaki jest maksymalny wiatr boczny dla Cessny 172?
Cessna 172 Skyhawk charakteryzuje się maksymalną demonstrowaną prędkością bocznego wiatru wynoszącą 15 węzłów. Wartość ta pochodzi z Podręcznika operacyjnego pilota (POH) i reprezentuje najwyższy wiatr boczny, podczas którego statek powietrzny pomyślnie wylądował podczas certyfikacji typu FAA. Cessna 172 POH zaleca zmniejszenie tego limitu na zanieczyszczonych (mokrych, oblodzonych) drogach startowych.
Czy istnieje ograniczenie dla bocznego wiatru dla uczniów-pilotów?
Tak, ale FAA nie ustala konkretnej liczby. Certyfikowany instruktor lotu (CFI) ustala limity wiatru bocznego w ramach uprawnienia dodatkowego ucznia-pilota. Typowe ograniczenia narzucone przez instruktora wahają się od 5 do 10 węzłów w przypadku pierwszych lotów samodzielnych. Zatwierdzenie w dzienniku pokładowym ucznia określa dokładne warunki, w tym maksymalny wiatr boczny, minimalną widoczność i wymagania dotyczące sufitu.
Czy w tym kalkulatorze powinienem używać prędkości podmuchu czy stałego wiatru?
Do głównych obliczeń wiatru bocznego należy zastosować stałą prędkość wiatru, a następnie osobno sprawdzić wartość podmuchu. Wprowadź stałą prędkość wiatru w głównym polu i wartość podmuchu w polu „Gust Peak”. Ten kalkulator wiatru bocznego oblicza zarówno stały wiatr boczny, jak i szczytowy podmuch bocznego wiatru. Porównaj obie wartości z maksymalnym zademonstrowanym bocznym wiatrem swojego statku powietrznego. FAA zaleca dodanie połowy współczynnika podmuchu (podmuch – stały) / 2 do prędkości referencyjnej podejścia (Vref).
Czy FAA ustala limity wiatru bocznego w FAR?
Nie, federalne przepisy lotnicze (FAR) nie określają konkretnych ograniczeń wiatru bocznego dla operacji określonych w części 91. Zgodnie z 14 CFR część 91, pilot dowódca (PIC) ma ostateczną władzę w zakresie decyzji typu go/nie. Maksymalny zademonstrowany wiatr boczny w POH ma charakter doradczy, a nie regulacyjny. Operatorzy z części 121 (linie lotnicze) i części 135 (czarterowe) ustalają limity wiatru bocznego w swoich instrukcjach operacyjnych, zatwierdzonych przez głównego inspektora operacyjnego FAA (POI).
Jak dokładna jest metoda tarczy zegara w porównaniu z tym kalkulatorem?
Metoda tarczy zegara ma zakres dokładności ±13,4% w zależności od kąta. Przy 30° (godzinie 1) metoda daje dokładnie ½ prędkości wiatru, idealnie dopasowując sin(30°) = 0,500. Przy 60° (godzinie 2) metoda mówi o „pełnym wietrze”, podczas gdy rzeczywista wartość sinusa wynosi 0,866 – czyli jest przeszacowana o 13,4%. Przy 45° przybliżenie ¾ zawyża rzeczywiste 0,707 o 6,1%. Ten kalkulator wiatru bocznego wykorzystuje dokładne wartości trygonometryczne bez błędu zaokrąglenia.
Jak korzystać z wykresu składowych bocznego wiatru?
Aby skorzystać z wykresu składowych wiatru bocznego, znajdź kąt wiatru na liniach promieniowych i prędkość wiatru na koncentrycznych łukach, a następnie odczytaj wartość wiatru bocznego na osi poziomej i wiatru czołowego na osi pionowej. Wykres przedstawia te same zależności sinus i cosinus w formie graficznej. Przejdź do widoku wykresu FAA E6B w tym kalkulatorze (kliknij zakładkę „Wykres FAA E6B” powyżej), aby zobaczyć bieżące wartości naniesione na standardowy wykres składowej bocznego wiatru.
Co to jest wiatr tylny i wiatr czołowy?
Wiatr czołowy wieje przeciwnie do kierunku lotu statku powietrznego, zmniejszając prędkość względem ziemi i skracając rozbieg do startu/lądowania. Wiatr tylny wieje w tym samym kierunku co samolot, zwiększając prędkość względem ziemi i wydłużając dobieg do lądowania. Wiatr czołowy oblicza się jako V × cos(θ), gdy θ < 90°. Wiatr tylny występuje, gdy θ > 90°, co powoduje, że cos(θ) jest ujemny. Wiatr tylny o prędkości 10 węzłów może wydłużyć odległość lądowania o 21% w porównaniu z lądowaniem bez wiatru.
Punkt celowania a punkt przyziemienia: jaka jest różnica?
Punkt celowania to miejsce, w którym pilot kieruje statkiem powietrznym podczas podejścia („grube” białe paski w odległości 300 metrów od progu). Punkt przyziemienia to miejsce, w którym koła faktycznie stykają się z pasem startowym, zwykle w odległości 200–500 stóp od punktu celowania. W warunkach bocznego wiatru składowa boczna przesuwa punkt przyziemienia na boki względem linii środkowej, chyba że pilot zastosuje odpowiednią korekcję kraba lub niskiego położenia skrzydła. Korekta znoszenia bocznego wiatru kompensuje to przemieszczenie boczne.
Jak wykonać odejście na drugi krąg (właściwy sposób)
Włącz pełną moc, ustal dodatnią prędkość wznoszenia, stopniowo chowaj klapy i utrzymuj kurs linii środkowej drogi startowej z korektą wiatru. Odejście na drugi krąg jest właściwą decyzją, gdy wiatr boczny przekracza maksymalny zademonstrowany wiatr boczny statku powietrznego, gdy podejście staje się niestabilne lub gdy pilot nie jest w stanie utrzymać wyrównania linii środkowej. W warunkach bocznego wiatru zastosuj kąt kraba podczas wznoszenia, aby zapobiec znoszeniu. Krajowa Rada Bezpieczeństwa Transportu (NTSB) podaje, że opóźnione decyzje o odejściu na drugi krąg są główną przyczyną wypadków przy lądowaniu przy bocznym wietrze.
Jaka jest zasada 5-7-9 przy bocznym wietrze podczas lądowań?
Zasada 5-7-9 to wytyczna dotycząca szkolenia pilotów: uczniowie-piloci ćwiczą przy bocznym wietrze do 5 węzłów, średniozaawansowani piloci do 7 węzłów, a doświadczeni piloci do 9 węzłów przed awansem. Instruktorzy lotu wykorzystują te wzorce do stopniowego rozwijania umiejętności uczniów w zakresie lądowania z bocznym wiatrem. Liczby nie są limitami regulowanymi przez FAA, ale reprezentują typowe kamienie milowe w szkoleniu CFI.
Jak obliczyć prędkość wiatru?
Prędkość wiatru jest podawana bezpośrednio w obserwacjach METAR, transmisjach ATIS i stacjach AWOS/ASOS. Dans un groupe METAR tel que 27015G25KT, le vent moyen est de 15 nœuds avec des rafales à 25 nœuds. Facteurs de conversion : 1 nœud = 1,852 km/h = 1,151 mph = 0,514 m/s.
Jaka jest zasada 70/50 w lotnictwie?
Zasada 70/50 stanowi, że podczas startu statek powietrzny powinien osiągnąć 70% swojej prędkości obrotowej (Vr) do czasu wykorzystania 50% użytecznej drogi startowej. Jeśli ten punkt odniesienia nie zostanie spełniony, statek powietrzny powinien przerwać start. W warunkach bocznego wiatru zwiększony opór wynikający z wychylenia lotek i potencjalnego odchylenia się od pogody może spowolnić przyspieszenie, utrudniając osiągnięcie punktu kontrolnego 70/50. Wiatr czołowy skraca rozbieg po ziemi, dzięki czemu łatwiej jest osiągnąć punkt 70/50.
Jaki jest maksymalny limit wiatru bocznego dla samolotu 737?
Boeing 737-800 NG ma maksymalną zademonstrowaną prędkość bocznego wiatru na suchym pasie startowym wynoszącą 33 węzły. Airlines ustalają własne limity operacyjne, które mogą być niższe w zależności od warunków na drodze startowej, doświadczenia pilota i możliwości automatycznego lądowania. Na zanieczyszczonych drogach startowych (mokra, stojąca woda, śnieg, lód) większość operatorów 737 zmniejsza dopuszczalną prędkość wiatru bocznego do 15–25 węzłów, w zależności od kodu stanu drogi startowej (RWYCC).
Jaki jest wzór na wiatr?
Wiatr jest opisywany za pomocą 2 wielkości: kierunku (stopnie od północy rzeczywistej lub magnetycznej) i prędkości (zwykle w węzłach). Wzór na wiatr boczny rozkłada to na składowe boczne i wzdłużne: Wiatr boczny = V × sin(θ) i Wiatr czołowy = V × cos(θ), gdzie V to prędkość wiatru, a θ to kąt między kierunkiem wiatru a kursem odniesienia (pas startowy lub statek powietrzny). Rozkład prędkości wiatru przekształca pojedynczy wektor w 2 wartości skalarne, które pilot wykorzystuje do planowania wydajności.
Jaka jest normalna prędkość wiatru?
Średnia prędkość wiatru przyziemnego na większości lotnisk waha się od 5 do 15 węzłów (9,3–27,8 km/h). Wiatr poniżej 3 węzłów uważany jest za „lekki i zmienny”. Wiatr od 15 do 25 kts jest umiarkowany. Wiatr powyżej 25 węzłów jest silny. Porywy powyżej 35 węzłów są silne. Skala Wiatru Beauforta klasyfikuje wiatr od siły 0 (spokojny, < 1 kt) do siły 12 (huragan, > 64 kt). Większość lotnisk lotnictwa ogólnego raportuje warunki wietrzne za pośrednictwem ASOS (automatycznego systemu obserwacji powierzchni) lub AWOS (automatycznego systemu obserwacji pogody), aktualizowanego co minutę.